Kabına sığmayan dostluk,
Evvel zaman içinde biz zaten dosttuk.
Anlaşılmayan, anlaşılamayan dostluk...
Bir ışık sen yak, on ben,
Dosttuk, dostum; biz zaten...
Dostu kaybettim; ağlayan yine ben...

İçimde zor zanaat büyüttüğüm yalnızlığım,
Onu da kaybetmekten korkarım,kaygılarım...
Şüpheyle yoğrulmuş tereddütlerim,bakışlarım...
Varlık içinde yokluk çeksem, anlarım...
Yalnızlığın; yalnızlığımdır.

Aldım elime kalemi,
Karaladım tüm resimleri,
Ve sildim içinden,
Tüm sen olan benleri...