Yaşarım, ölürüm, özgürüm fakat kısıtlı,
Dualarımda saklı, her gönlüm ama döngüsü kısır,
Bedenim kimsesizler aleminde,
Dertlerimse yarenimde gizli,
Yalpalarım sınırsız yaşamak hayallerinde,
Yüreğim ham cisimli, ciğerlerimse buğulu ve sisli,
Onunla en samimi muhabbetim sizli ve bizli...

Öyle bir dilek tuttum ki;
Yekpare kalbimde kalmış izi dertli,
Şifrelendi içime dalgalar, vurdu benzime,
Tek kişiyiz sevgimiz yalana endeksli,
Hepimiz kokusuz mumlarız, bir gecede eriyen,
Ya da dikenli gülleriz, bir hecede acı veren,
Ömrümün duraklarında kaçan sözlerimin pişmanlığı,
Saldım aklımın iplerini, kırdım hudutlarını,
Cümlelerim başından sonunu belli eder,
Ne kırar kalbini, kırıldığında sadece özrü bekler...

Sanmaki kaderin kalıcı yanı tek kalemde silinir,
Buralar artık benden sorulur ve bilinir,
Her acı elemli dertlerin mateminde her günüm tekerrür,
Yaslarım birer gül, kaderim biraz gül...
Titrek ellerimde ve senin burçlarında terazi,
Tarttı sevgimi kaç gramdı,
Hangi kelime sevdama yaradı,
Hangi kelime yaramı deldi,
Ve hangi kelime diğerinin yerine geldi.

*Yerini alamaz hiç bir kelime...

Gördün mü hiç bir tuz dağının suda nasıl eridiğini?
Gördüm ben bu yaşam boyu huzursuz iniltiyi,
Büyük bahçelerin küçük içinde,
Saksıların içinde,
Gördüm...
Uyurken uyandırılmış gibi,
Beni bir gül dalı sardı büyüttü belki...

O benki,
Aksi tavrımın önünde paradoks içinde,
Bir galibin önünde diz çökünce,
Bir mağlub olurum doğru bir düşünce...

Ne peki,
Yere dökülen gül yaprağının sessizliğimi,
Göğe bırakılmış bir nefesin sessizliğimi,
Bastığı yeri toprak diyerek geçmeyen birinin,
Dikkati ve tedirginliğimi...

Bekler mi beni,
Her yanı ama her yanı bir tebessüme muhtaç,
Bir sürü bahar gününün içinde,
Acaba bekler mi beni,
Uykularım, O sonsuz rüyalarım..olmaz onsuz hülyalarım..
Ama bilmezmiyim hiç,
Böyle sığ hayallerle oyalanmak yerine,
Kısacık bir zaman olmalıydı elimde...

Korkmuyorum artık solmaktan,
Solmaktan ve solgunluktan,
Yalnız korkar oldum,
Kırmaktan ve kırılmaktan,
Gelmişim nerelerden böyle,
Kurumuş bir yaban gülü yaprağı misali,
Yada pek kurumamış da,
Yorgun düşmüş taşımaktan...

Sadece sen ve ben, bir rüya, bir hülya..beden bulmuş hayallerim..
Seni görmesem, beni sevmesen, aşkı bilmesen, deliririm..
Geceleri saklar resimlerinden, gülüşünle, sevinirim...

Masallarla uyu bir gözünü açık tut dinliyormuşcasına..
Bak dinle bu sıcak rüzgarlarla esen aşk dileği..
Peri kızlarının ellerine yazılmış yaldızlı boyalarla..
Hayaller papatya saçlarını okşayan begonya tozlarıyla..
Usulca uzanıyor dalgalar elele dolaştığımız kıyılara..
Akşam serenatı martıların..
Güneş şımarık yüzünü ufukta veda edercesine..
İki kalbin dileği kabul olmuş yıldızlar kayıyor..
Aşık olduğum semalarda..
Küçük bir uçurtma mutlu sisler arasında..
Üzerinde adımızın baş harfleri..
Maviye aşık bir deniz akşamında ben umuda demir almış bir sandalla..
Sadece senin olduğun yarınlara, dur uyuma sonunu dinle ..
Sen cennet bahçelerine uyanacaksın rüyalarında..
Ve onlarca çiçek arasında kaybolacaksın şarkılarımla..
Bense gül yüzüne uyurken bakıp..
Yine sabahlara kadar hayaller kurup..
Saçlarını okşayacağım taa başının ucunda...

*MT..Begonya Tozları

Aynaya sordular güzel miyim diye
Dedi bırak yüzünü bak şu gözlere
Eğer parıltı varsa, yüreğin çarpıyorsa
Bu dünyada senden güzel mi var
Bu dünyada herşey güzel bir bak

Keyfin kalmadıysa susar bu şarkılar
Giyinip boyansanda renkler solar
Sebebin kalmadıysa var olmak ızdırapsa
Yüzünde maskeyle geçer yıllar

Hadi beni güldür biraz
Daha yolumuz var daha çocuğuz inan
Hadi beni güldür biraz
Daha yolumuz var sonuna kadar dayan

Aynayı kırdılar güzel göstermiyor diye
Bölündü parçalar çoğaldılar
Parıltı kalmadıysa, yüreğin çarpmıyorsa
Dünyadan ala cehennem mi var
Dünyada hala cehennem mi var

Hayat toz pembe olur sen istersen
Ne ekersen biçersin bu gizemli bağdan
Bir yanın karanlık bir yanın aydınlık
Işık bir yerdense şüphen mi var

*Ogün Sanlısoy

Yalnızım o halde düşünüyorum,
Düşünüyorum o halde varım,
Düşünüyorum bu halimle yalnızım,
Varım bu halimle düşünüyorum...

Ne cenneti yaşadım sende ne cehennemi,
Eksik bırakmadın gözümdeki nemi,
Bir damla sudur yaprağın şebnemi,
Yazmaktan öte gitmeli bu adamın eylemi...