Gerçeğin önünde düştü maskeler,
Hapsolmuş tüm kaybolan özlemler.
Elbet meleğim beni de kanatları altına alacak.
Ve hayaller ardı ardına gerçeğim olacak.
Kurduğum hesaplar, yargılar günahtan arınacak.

Sardığım gecelerim dumanlı bir örtü içinde.
Sis içinde bir kadeh şarap içince.
Döndü güler yüzüm kelamdan hasret çekince.
Çifte sevinçle ördüğüm bu zincir eşsiz,
Mabedim gönlünde, değerlerim çizdiğim eskiz.
İçimde bahar, senin adınla gözlerim parlar.
Bugün hüzün çöker nefeslerimden damlar,
İnce bir sızıyla tan kızıllığında geceme akar.

Ağlasın bırak gözlerim,
Ağlasın bırak sözlerim,
Her gün benim yollarımda,
Her düş senin kollarında,
Her son sözüm yokluğumda,
Solmasın gül papatyalarımla...