Sormaz, derdim çok güneş doğmaz,
Uzay misali boşlukta bu beden, dolmaz,
Kanmaz boş sözlere konmaz kelebekler bahçesine,
Giderler güllerine bakmadan,
Nasıl yaşanır ki bu hayat dikenlere basmadan,
Boş bu depresyonlar derken yaşar hayatı kasmadan,
Hak edene değer verir kalbini yormadan,
Şeytana sormadan yanılır tek başına,
Kulağım boş sözlerine aşina,
Dilini yorma sükut altın Retina,
Altın mağma, bulamazsın altın,
Konuşursan çözülür her bir haltın,
Sözlerinle adım adım yalnız kaldın…
Sayfamı açtın ellerini çek,
Kafiyem, veznim, kelimemle ahenk,
Sensiz neyleyim bu hayatı saniyeler yıllara denk,
Günlerim düşüncelerle cenk olmuşken,
Aynı sözler dilimde pelesenk,
Yok anlamı söz der,
Projeler arasında paranoyak oldun Retina Boşver!
Bana mutluluğun resmini çiz,
Geçen yıllar için ne yapabiliriz ki biz,
Hangimiz galibiz yıllara karşı, gizini çözebilir miyiz?
Peace….
*Retina - 15 Mart 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment