Bir iki dem keder yeter biraz da biz de gülelim
Öyle uzağa gitmek olmaz olursa bizde gelelim
Helalim olsa bakmam anlaşılmamış nasılsa gördüğüm hayalim
Akıtılacak ne kaldı gözlerimde yaş mı bıraktın
Vedası kusura bakma ama sen bu kez çok abarttın
Mutluluk daim değil ki bunu da bilmen gerekirdi
Gördüğün şeyler seraptı ben değil sen yanıldın
Benim için ne varsa kalpte anla senin içinde aynı
Bunun için mi bunca tafra inan ki çok bayattı
Haddim değil affet beni
Doğruluk mu esaret mi ya da özgürlük mü dersin
Ben cevabı bulamazdım sen yardım etmeseydin

Sensizlik içimde cinnet oldu ta derinde
Sessizlik içinde minnet oldu sana isteyince
Neden kalbin yerinde yok sorarım sana
Minnet duymalı kimisi daim sadık zor koşulda
Izdırapta yüreğim var mı acıya derman ellerinde bu cocuk
Tavırlarım küçük çelimsiz ve bir o kadar zorluk
Sonuçta çırpınır durur ki hallerim yokluk
Sorunlu yordamımda aç kalır gururum
Burhanım buruk zaferim de yok huzurum
Kor alev sönerse birgün içine düştüğüm
Yanında olmamanla eşdeğer bir kördüğüm
Savaş verdi bedenim en sonunda razısıyla
Kaç ve kurtul mutluysan şimdi uzaklarda