Güneş su olsa, yağmur kurusa aksa üstüme,
Açılsa tüm çiçekler dönse bana,
Ardından bulutlar kaplasa saklasa aşkımı,
Çok zorlardım şansımı ve yatıştırırdım hırsımı,
Yaşama kafa tutardım hevesim kırılsa,
Birileri yalandan uzak bu adama sille vurmaya kalksa,
İlle çile mi çekmem lazım demez,
Yolculuk nereye, neler uğruna ölmeye,
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye,
Devam eder, ve düşünür neden herkes dargındır,
Bi de gerisi mühim değil, sevgim sana özel ve saftır,
Bugüne dek işlediğim günaha istirhamım tek bir aftır,
Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı biçim biçim?
Her neşe bir içim ve içlenişime direnişim,
Ben yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim,
Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim,
Kimler geçerken içimden, Bir sen vardın,
Melekleri imrendiren, Hiç gelme gideceksen,
Yerine göre hayranlık uyandıran serzenişim…