Dostlarım gider arkadaşlıklarım biter elbet
Ama ben kalırım hatırlanırım da belki
Çıkar mahsulü münasebetleri biter elbet
Ama ben kalırım hatırlanırımda belki
Bir fincan kahve bir de öff be biraz ukala oldum biraz da sahte
Mistik günlerim geride kaldı evet hayır bulaştı tüm satırlara
Tarzı marzı boşver şimdi kaç senedir bu hayattayım ha
Neyse mazi benim yolumdur asi derim akıl almam
Yurdum burasıdır duygularım ve hissiyatım global şimdi
Çok uzaktan izlemekte beni görmemiş sanki beni ömründe
Yoksun benden kaçmaz sandığım herşey sandığımla kaldı
Çalakalem yine yazdı tarihi gönlüm baktı ve baktı sadece
Vardım belki de yoktum ama herkes beni çok mutlu sandı
Egom bile terketti aramıyor şimdi oysa o tanıdığım ilk insandı
Bende bir kalp var ki inanmazsın lirikal ağlar ağlar ağzım
Dağlar lazım bana sağlam anca arkamdan vurursun beni nişan almadan
Günahlarım kalsın ey şer sen okyanusta boş bir salsın
Biliyorum seni istemesende hayalimdeki kumsalsın
Tamam artık uzak dur kalbimi kırdın kötü melek
Bıraktığın anılar artık yok dostlar bana siz gerek
Bana herşeyden önce verilen bir söz vardı unuttun mu
Yollarımda karlı kışta soğuk gecem gündüzüm oldun mu
Bana sarılıp bir kere herşeyin çok güzel gidecek diyebilseydin
Umrumda olmazdı hiçbirşey biliyor musun artık bir deliyim
bir beklentim yok al bunu onar kırılan kalbim
Güvendiğim bir kişi daha vardı ruhuma sahip titrek yarim
Neyse bırakalım artık boş ver
Sıradan bir yaşam hadi koş gel diye bağırıyor arkamdan
Hoşnut değilim sanırım kavgamdan
Gerekse hiçbirşey almam hayat beni çekti
Zaman geri gelsin ayakları donsa kader beni silse
Kalem bile bitse ışıkları sönse
Uykum yok yine beklerim gece dört buçuk bitmez seslerin
Üzerime gelmeyin sildim hepinizi sıkıldım kendimden
Yazdım sevgimden yırtın resmimi erkenden kulağıma takın hadi
İmkansızı başarmak gerçeğin olsun ben yokum
No comments:
Post a Comment